ரெக்கார்டர் புல்லாங்குழல் எதனால் ஆனது
ரெக்கார்டருக்கு மூன்று பகுதிகள் உள்ளன: மூக்குப் பகுதியும் ஜன்னல் துளையும் கொண்ட தலைப்பகுதி, துளைகள் உள்ள நடுப்பகுதி, கீழ்ப்பகுதி (மணி முனை). மூக்குப் பகுதியிலிருந்து வரும் காற்றுப் பாய்ச்சல் ஜன்னல் துளையின் கூர்மையான ஓரத்தில் பிரியும்போது ஒலி பிறக்கிறது. அதனால் ஜன்னல் துளையை விரல்களாலோ உள்ளங்கையாலோ மூடக்கூடாது — புல்லாங்குழல் அமைதியாகிவிடும்.
சோப்ரானோ ரெக்கார்டரில் எட்டுத் துளைகள் உள்ளன: ஏழு முன்னால், ஒன்று பின்னால். பின் துளையை இடக்கைக் கட்டைவிரல் மூடும். பல புல்லாங்குழல்களில் கீழுள்ள இரண்டு துளைகள் இரட்டைத் துளைகள் — அவை அரை ஸ்வரங்களுக்குத் தேவை, முதல் பாடங்களில் தேவைப்படாது.
ரெக்கார்டரைச் சரியாகப் பிடிப்பது எப்படி
- இடக்கை — மேலே. கட்டைவிரல் பின் துளையை மூடும்; ஆள்காட்டி, நடு, மோதிர விரல்கள் மேலுள்ள மூன்று முன் துளைகளை மூடும்.
- வலக்கை — கீழே. அதன் விரல்கள் கீழுள்ள நான்கு துளைகளை மூடும்; கட்டைவிரல் புல்லாங்குழலைப் பின்னால் தாங்கும்.
- புல்லாங்குழல் கீழ்நோக்கி முன்னால் சுமார் 45 டிகிரி கோணத்தில் இருக்கும்; முழங்கைகள் தளர்வாகக் கீழே, தோள்கள் இளகியிருக்கும்.
தொடக்கநிலையாளர்களின் மிகப் பொதுவான தவறு — துளைகளை விரல் நுனியால் மூடுவது. அப்போது துளைகள் சற்றுத் திறந்தே இருந்து புல்லாங்குழல் சீறும். மென்மையான விரல் தசைப்பகுதியைப் பயன்படுத்துங்கள்.
முதல் ஒலியை எழுப்புவது எப்படி
மூக்குப் பகுதியைக் கீழ் உதட்டின் மேல் வைத்து மேல் உதட்டால் மூடுங்கள். கன்னங்களை உப்பவோ பலமாக ஊதவோ வேண்டாம்: ரெக்கார்டருக்கு மிகக் குறைந்த காற்றே போதும். சூடான மூச்சால் மெதுவாகக் கைகளைச் சூடாக்குவதாக நினைத்துக்கொள்ளுங்கள். ஒலி கீச்சிட்டால் — மிகவும் பலமாக ஊதுகிறீர்கள்.